Miejscowość (ok. 800 mieszkańców) położona w Kotlinie Sandomierskiej na Płaskowyżu Kolbuszowskim (210-250 m n.p.m.).
Została założona przez Krzysztofa Głowę w XVI w. Późniejszymi włodarzami byli Spytek Ligęza,
Lubomirscy, Schwerts von Spork oraz Jędrzejowiczowie. Obecnie administracyjnie wchodzi
w skład województwa podkarpackiego, powiat rzeszowski, gmina Głogów Młp.
Część Kotliny Sandomierskej, w której położony jest Styków obejmuje obszar Płaskowyżu Kolbuszowskiego.
Jego zachodnią granicę stanowi Dolina Dolnej Wisłoki a wschodnią Dolina Dolnego Sanu.
Płaskowyż zbudowany jest z utworów morza mioceńskiego,
które stanowią głównie iły i piaski. Utwory te pokrywają przeważnie czwartorzędowe osady dyluwialne (gliny,
piaski i żwiry) naniesione poprzez lodowiec i rzeki. Pozostałością lodowca są wały morenowe i głazy pochodzenia skandynawskiego. Krajobraz tego regionu tworzą rozległe faliste
wyniosłości porozdzielane płytkimi, często podmokłymi dolinami rzek i strumieni,
urozmaicone skupiskami piaszczystych wzniesień polodowcowego lub wydmowego pochodzenia.
W znacznej części obszar powierzchni Stykowa pokryty jest resztkami lasów dawnej
Puszczy Sandomierskiej. Rośnie tu głównie sosna z domieszką, buka, olchy, jodły i brzozy.
Do walorów leśnych należy zaliczyć obfitość występowania grzybów i jagód. Teren Stykowa i jego okolic charakteryzuje również możliwość spotkania różnych gatunków chronionej fauny i flory. Rośliny chronione to m. in.: rosiczka okrągłolistna,
i długolistna, widłak torfowy, jałowcowaty i goździsty, grążel żółty, długosz królewski, gnidosz
rozesłany, orlik pospolity, buławnik mieczolistny, gnieźnik leśny, podkolan biały i zielonawy.
Listę chronionych zwierząt stanowią: bocian czarny, puchacz, cietrzew, kania ruda, orzełek włochaty, kruk, słonka, ogorzałka,
pustułeczka, błotniak zbożowy, czapla biała, bóbr europejski, łoś, wilk, nietoperze, orzesznica i inne.
Zachowanie tych siedlisk w stanie naturalnym m. in. przez utrzymanie starodrzewi, wyłączenie z melioracji,
ochrona czystości wód i powietrza da szansę na zachowanie różnorodnch gatunków roślin i zwierząt, co w dalszej perspektywie pozwoli utrzymać niepowtarzalność walorów tej ziemi.
|
Strona główna 
